Wat een leven wat een dag!!!

wat een leven, wat een dag, die dag dat ik weet en feitelijk nog steeds weer weet en voel dat ik naar mijn kinderen fluiten mag. Gewoon genomen, redeloos en de reden die gevoerd wordt, die is enkelzijdig gevoed. Is er nog steeds geen reden bekend gesteld, waarom mijn kinderen hun vader niet mogen beleven. Het zijn lijsten aan verhalen, allemaal nog sterker dan de andere, enkel om het het sterkste verhaal wordt geproduceerd en geregisseerd(geregistreerd)door onze eigen overheid die zich schijnbaar niet aan haar eigen wetten weet te houden. Mensenrechten blijken geheel niet te bestaan en ze schenden kan je met het juiste model zelfs een verdienmodel opleveren. Omdat mevrouw overduidelijk haar gevoel verkeerd interpreteert, vernemen de kinderen hun vader niet. Dan nog een Tinderboy van www afplukken want persoonlijk contact durf ik niet aan gezien mijn beschadiging. En het broertje van Tinderboy is advocaat dus die zal wel de kneepjes van het vak toepassen. Zo krijgen die kinderen dus nooit meer het recht welke ze hebben volgens het IVRK. Een ex die gewoon mensen- en kinderrechten verdragen uitlacht. Ze weet dus blijkbaar niet meer wat ze aan het doen is. Bewijs voor haar reden heeft ze niet, een reden voor haar reden heeft ze ook niet en ze weet dat ze Haar eigen kinderen schendt in hun ontwikkeling. Ze is er volledig van op de hoogte, dus hoeveel bewijs willen we nog meer hebben. Ze staat zelfs bijna trots te verkondigen dat Jayda haar Papa na drie jaar niet meer frequent vernemen van haar Papa toch ook wel verschijnselen van PAS gaat vertonen. Als of ze het niet geloofde dat ze het zelf had uit te proberen. En ja mijn angst komt gewoon uit. Nu was ik natuurlijk al wel bezig met een self-forfilling Prophecy. En je heb het in al die jaren nog nooit met je levensmetgezel gehad over je Angst. Nee, ik als talk-addict heb haar niet aan het praten gekregen. Zelfs nadat we net uit elkaar waren, nee ik ging heel nadrukkelijk bij haar weg. Zelfs toen heb ik nog geprobeerd haar te ondersteunen in een goeie gegronde bespreking van Duizend Spiegels van Marco Borsato, enkel daar is ze natuurlijk ook niet op ingegaan, net zo als feitelijk de rest zoals Mindfullness, of Thomas Gordon. (Dat deze kinderen haar zover uit haar vel kunnen krijgen) Dat ze eindelijk haar eigen inzicht(-en) gaat krijgen, om eens inhoudelijk ipv oppervlakkig haar uiterlijk, wat had ze ook een bobbels in haar gezicht he. Best nog een signaal dat het daar echt niet goed gaat, dit dan nog buiten het verhaal om van het bezoek welke Ella heeft gemaakt aan dit adres aan de Frieseweg te Oldemarkt. (is koffie zonder suiker wel te drinken) Al weer zoveel jaar zie ik mijn kinderen niet weer. En ik leef bijna pot-jan-dorie nog steeds. Het zou en kan een gruwelijkse lijdensweg zijn, natuurlijk het is het ergste wat je kan overkomen. De dood van je kind is minder erg volgens mij omdat dat zwart wit is. He hard, mogelijk, enkel wel realistisch, want de dood is nu eenmaal de dood en hoort bij het leven als de geboorte van het Leven. Er is een nu eenmaal een begin en een vaststaand feit het Einde!

oke..

De Impact van Onschuldig moeten zitten!!!

zo he wat een verhaal ik in mijn leven mag meemaken. Ik heb nu elf dagen gezeten voor het bezoeken van de zwemles van Jayda op 26 oktober 2016(08-082983van 18) en nog eens zeven dagen voor het communiceren met mijn ex Lisette De Witte. Dit in verband met een veroordeling van mij gebaseerd op mijn KLOKKENLUIDENDE e-mails aan de Politie. In verstek heeft Van Eerde politierechter en plots ook rechter commissaris mij durven te veroordelen. De wijkagent zag ze mogelijk voor het eerst(die e-mails) eind maart 2019 in mijn telefoongesprek met hem. Hij zei dat ze dat soort e-mails enkel ter kennisneming aannemen, terwijl deze politierechter en slachtofferhulp allemaal meewerken om er weer een bijzondere veroordeling uit te krijgen. Ik was inmiddels dus al gevlucht als een politiek vluchteling van het beleid van nee-derland. Op basis van nog eens door die papieren heengaan kwam ik er achter op 13 februari 2019 dat die veroordeling, die gelukkig nog niet onherroepelijk was